Dit jaar vond voor de negende keer het Defqon.1 Festival plaats. En voor de negende editie van het meest succesvolle evenement van Q-dance verhuisde het festival van het vertrouwde Almere Strand naar een andere locatie. Het Almere Strand werd ingeruild voor het Evenemententerrein Biddinghuizen nabij Walibi World. En dit bood Q-dance de mogelijkheid om Defqon.1 een nieuwe dimensie te geven. Defqon.1 vond dit jaar twee weken later plaats dan normaal, maar begon dan ook al op de vrijdag. Bezoekers kregen de mogelijkheid om hun Defqon-ervaring ‘Extended’ te maken. Je komt op de vrijdag aan en gaat op zondag weer naar huis.
De camping
Wij vertrokken op vrijdagmiddag op tijd van huis richting het Defqon.1 terrein. Na een korte rit kwamen wij aan op de parkeerplaats van het, voor Defqon.1, nieuwe festivalterrein. Daar aangekomen merkten we dat de sfeer er al goed in zat. Vele partygangers maakten zich al klaar voor een ‘next-gen’ Defqon.1-ervaring. Niet alleen een twaalf uur durend feest, maar een campingverblijf met een pre-party en een after party daaraan toegevoegd. Wij wilden deze ervaring dan ook voor geen goud missen en hadden daarom al onze campingspullen bij elkaar gesprokkeld. Eenmaal ingecheckt en op de camping aangekomen had je de mogelijkheid om zelf een geschikte campingplaats uit te zoeken en je tent op te zetten. Je kon natuurlijk ook een kant-en-klare tent of een bungalow huren, maar het echte festivalgevoel komt pas tot zijn recht wanneer je staat te kloten met een tentzeil, stokken en wat haringen.
De Defqon.1 camping vormde zich als snel tot een grote familie, die zin had in een weekend stevig knallen. Na het opzetten van de tenten barstte het feest dan ook echt los. Q-dance bezorgde haar bezoekers een vrijdag vol vermaak met de bioscoop, comedy club en hot tubs op de camping en met als klap op de vuurpijl de pre-party op het Defqon.1-terrein zelf.
Pre-party
Om 20:00 uur startte de pre-party van Defqon.1 Festival 2011 in een van de tenten op het festivalterrein. Deze tent werd gekenmerkt door een nieuwe kleur in de reeks van stages. De pre-party vond namelijk plaats in de Ultra Violet. En deze stage heeft haar introductie niet onopgemerkt voorbij laten gaan. De kick-off van het evenement werd verzorgt door Activator met aansluitend een optreden van zijn Italiaanse collega Stephanie. Daarnaast was het aan Headhunterz en Psyko Punkz om de boel nog meer op stelten te zetten. MC Jeff was de host van de avond en werd, om de georganiseerde chaos compleet te maken, bijgestaan door zijn collega MC Villain, die ook nog even op bezoek kwam om de sfeer te proeven.
De Ultra Violet stage vermaakte de campinggasten tot een uur na middernacht. Defqon.1 Festival 2011 heeft op dat moment al de eerste stempel op deze editie gedrukt; het wordt er een om nooit meer te vergeten en dat ‘t was pas het begin. Nadat de pre-party was afgelopen werd het festivalterrein weer afgesloten en gingen wij weer richting de camping, waar het feest nog tot in de late uurtjes, of beter gezegd vroege uurtjes, doorging. Ondanks dat het rond een uur of drie behoorlijk begon te regenen en het echte slechte weer tot in de morgen aanhield.
Festivaldag
Voor ons campinggasten zat het eerste gedeelte van de ‘next-gen’ Defqon.1-ervaring er op. En dat zorgde voor een brakke start van de zaterdag kan ik je vertellen. Het volledige festivalterrein opende haar deuren om 11:00 uur in de ochtend. Voor velen dan ook een reden om vroeg zijn of haar tent uit te kruipen, onder de douche te springen en zich op te maken voor het vervolg van Defqon.1 Festival 2011. Het slechte weer bleef echter aanhouden, alleen dat maakte naar mijn idee niet veel indruk op de campinggasten. De sfeer zat er nog goed in. En hoe brak iedereen ook was, ‘the show must go on’ en daarom waren de bezoekers de zon van Defqon.1 Festival 2011.
Een nieuw terrein biedt dan ook vele uitdagingen. Wat opviel was dat Defqon.1 dit jaar enorm ruim is opgezet. Vanaf de campingzijde kwam je bij de Ultra Violet en Magneta stage het festivalterrein op. Wanneer je een stukje doorliep, liep je tussen de Blue en de Grey door. Dit jaar was de Blue natuurlijk weer groots opgezet en verzekerde het publiek ook de hele dag lang weer van de nodige dosis stevige hardstyle. Dat was dan ook een goede plek voor mij om met mijn brakke kop wakker te worden. De bass in de Blue tijdens de sets van Waverider en The Pitcher werkte voor mij als een goede wekker, die mij even helemaal door elkaar schudde. Daarna moest ik nog even snel naar de overkant rennen om nog een stuk van de set van Luna & Pavo mee te pakken. Beide heren lieten genoeg legendarische klappers horen als ‘Losin’ My Feeling’, ‘Sky High’ en ‘Wreck This Place’. Genoeg materiaal voor de liefhebbers van de hardstyle uit de beginjaren om hun vingers bij af te likken.
Na de set van Luna & Pavo heb ik mijn weg vervolgd over het festivalterrein. Ik ben richting de mainstage gelopen om de liveset van Wildstylez en zijn set samen met Headhunterz mee te maken. Aangekomen bij de mainstage toornde de ‘King of Scrap’ boven alles en iedereen uit. Hij wierp, ondanks het niet Defqon-achtige weer, een trotse blik over het festivalterrein. Gedurende de set van beide heren heb ik mijn tour langs de stages vervolgd. Ik ben via de Black, waarop dat moment Amnesys en MC Axys de boel aan het molesteren waren, richting de Purple gelopen om de nog een gedeelte van de set van Jack of Sound mee te maken. Het nieuwe Fusion-talent staat er bekend om dat hij niet vies is van een mash-up. Ook op Defqon.1 liet hij een mash-up horen waarin ‘Fother mucker’, ‘Cocaine MF’ en ‘Gangster’ verwerkt waren. De manier waarop de lyrics en de sounds uit de tracks elkaar opvolgden was ronduit geniaal te noemen.
Op mijn terugweg naar de mainstage zag ik dat de Blue op dat moment overvol aan het raken was tijdens de set van Deepack. Een ding is zeker, de mensen die schuilden voor de regen waren hier zeker goed onder de ‘pannen’. Ik ben vervolgens verder gelopen in de richting van de mainstage in de hoop dat de jongens vanuit het ‘Down Under’ mooi weer hebben meegebracht. Dit was echter niet helemaal het geval. De regen zwakte echter wel af. Maar het weer mocht de pret niet drukken! Met vier man sterk zetten Bioweapon & Toneshifterz met hun ‘Ozzie-hardstyle’ de mainstage volledig op zijn kop. Rechtstreeks uit de backpack toverden ze platen als ‘WUW4‘ , Bioweapon’s samenwerking met Kutski genaamd ‘One’, ‘Party Time’ van Toneshifterz en S-Dee en ‘Part of the Hard’ in de Bioweapon remix. Aansluitend op de set van de ‘boys from Down Under’ vierde The Prophet zijn 25-jarige jubileum in het vak.
Defqon.1 Festival is zo groot. En met zo veel stages en verschillende stromingen binnen de hard dance is er voor ieder wat wils. Alleen voor mij is het altijd lastig kiezen. Er zijn enorm veel vette sets op hetzelfde moment. Dit maakt natuurlijk ook ieders ervaring verschillend. Maar een statement dat ik voor mijzelf maak, is dat ik altijd op alle stages even de sfeer wil proeven. Na de set van The Prophet ben ik daarom ook even langs de relatief rustige stages White, Orange, Silver en de Chill Out geweest. Daarna zag ik dat Psyko Punkz hun roeping aan het voltooien waren. Ik besloot om daar toch maar weren even een kijkje te nemen. De ‘after motherfuckers’ a.k.a. ‘Psyko Soldiers’ stonden hier ook weer hun mannetje en deden wat ze moesten doen. Hun energieke sound en performance doet het goed onder het hardstyle publiek en dat bewezen ze al op de pre-party. Tijdens de festivaldag zelf deden ze dat nog eens dunnetjes over. Vervolgens ben ik de Ultra Violet ingedoken om Slim Shore zijn set te bewonderen. Nadat deze man zijn identiteit als Dutch Master is kwijtgeraakt en onder zijn oude artiestennaam Slim Shore de planken betreedt, ziet het publiek hem jammer genoeg niet als de ‘King of the stage’. Die hij uiteraard wel is gezien zijn draaikunsten en meesterlijke producties. De mensen die de set van deze Fusion-hero bijwoonden gingen dan ook volledig uit hun plaat.
Het was inmiddels rond half acht in de avond en ik besloot nog even de Green aan de buitenzijde van het festivalterrein te bezoeken. Een stevig setje van Marco Remus is natuurlijk ook altijd de moeite waard. Het programmaboekje wees mij er op dat er vanaf dat moment genoeg stevig voer op de mainstage te verkrijgen viel, te weten sets van B-Front, Zatox en de afsluiter Noisecontrollers. Onderweg naar de Green hoorde ik een hoop kabaal uit de Blue vandaan komen, waar bleek dat Luna & Crypsis al twee sets voor het einde de tent volledig met de grond gelijk aan het maken waren. Toen ik eindelijk op de mainstage was aangekomen was B-Front al behoorlijk op dreef. Met snoeiharde klappers als ‘Inner Creativity’ en ‘Magic’ en de klassieker ‘Back Again’ van Zany en Duro wist hij de Red behoorlijk op stelten te zetten. Wanneer er hard, rauw en energiek gebeukt moet worden is B-Front de aangewezen persoon om dit te realiseren. Na jarenlang keihard werken heeft hij dan zijn plek op Defqon.1’s mainstage veroverd en hij heeft naar mijn idee laten zien waarom hij deze plek verdient heeft. Na dat de roodharige Fusion-held zijn acte de presence had gegeven was het de beurt aan de mixer van de Defqon.1 CD van dit jaar, Zatox, om zijn koffer met Italiaanse knallers met het publiek te delen.
Op het moment dat Zatox zijn set afrondde en de Noisecontrollers aantraden om de festivaldag af te sluiten, steeg de spanning voor de eindshow. Q-dance’ afsluitende show voor Defqon.1 beloofd ieder jaar weer een enorm spektakel, maar eerst moest de set van Noisecontrollers nog door het publiek overwonnen worden. Een zeer afwisselende set van melodieuze tot rauwe tracks waarbij het hoofdingrediënt een stevige kick is, werd ten gehore gebracht. Zo werden eigen producties als ‘Revolution Is Here’, ‘The Universe Was Born’, ‘Summer In The City’ en natuurlijk de Defqon.1 anthem ‘Unite’ uit de speakers geknald. Na de hardstyleklapper ‘Wake U Up’ van Brennan Heart en The Prophet was het tijd om alle ‘scrap’ op de mainstage te verzamelen en ronduit een stevig potje hardcore te gaan knallen. Als ‘cooling down’ van dit stukje ragwerk kozen de mannen van Digital Age voor de Dominator anthem van dit jaar ‘Nirvana Of Noise’ van Art of Fighters.
Eindshow en after party
Nadat de Noisecontrollers de strijdbijl hadden opgeborgen werd nog een keer de Defqon.1 anthem ‘Unite’ volledig ten gehore gebracht. Duizenden telefoons gingen de lucht in en de partygangers waren getuige van een ongekende eindshow waarin twintig minuten lang vuurwerk en lasers het oog streelden. Naar mijn mening de meest adembenemende eindshow die ik op een evenement heb gezien. Op tracks als ‘Unite’, ‘Faster ‘n Further’, ‘This Is Who We Are’, ‘Coming Home’ en ‘Big Bang’ werd het festival afgesloten. De eindshow valt niet te beschrijven. Je moet het ook niet lezen. Je moet het gewoon zien! Dit is het ‘Wow Wow’-effect waar Q-dance voor staat!
Na de eindshow gingen de daggasten huiswaarts en maakten wij ons op voor de after party. Defqon.1 overtrof zich, ondanks het slechte weer, in mijn ogen zeker wel. Ik denk ook dat je hier als ‘Extended’-gast ook zeker anders tegenaan kijkt. Voor de daggasten was dit het. En ze hadden de sfeer op de pre-party nog niet eens meegemaakt. Het zijn toch elementen die het de Defqon.1 maakten die het dit jaar was. De zon bleef weg, maar de energie van de daggasten en het uithoudingsvermogen van de campinggasten kwam daarvoor in de plaats. Defqon.1 Festival 2011 was en is niet te vergelijken met haar voorgangers op het Almere Strand. Dit is een nieuwe Defqon-ervaring; een nieuwe start. Een legendarische start zonder dat de zon een bijdrage leverde.
Tijdens de afterparty wisten Nightstalkers, Ruthless, Isaac, Wildstylez en Mental Theo & The Prophet de boel nog eens volledig op zijn kop te zetten. Isaac knalde er goed op met zijn eigen ‘hardstyle sessions’-sound. Wildstylez zocht de balans tussen melodie en stevig beukwerk en werd ook nog bijgestaan door zijn ‘buddy’ Heady. De Ultra Violet stage nam afscheid van haar trouwe campinggasten met een classics set van Mental Theo & The Prophet, die met bijvoorbeeld ‘Discoland’ de meest energieke Defqon.1 bezoekers bedankten voor hun inzet.
Defqon.1 was dit jaar bevatte dit jaar een extra dimensie. De camping was een toegevoegde waarde voor het festival. Ondanks dat er vele campinggasten het op de dag zelf best zwaar hadden, feestten ze door tot het bittere einde. De Defqon.1 camping vormde gewoon een grote familie. Er was euforie en iedereen kwam daar met een doel: een weekend lang feest! Dit alles zorgde voor de echte ‘next-gen’ Defqon.1 ervaring. Een voor in de boek en een om nooit te vergeten! Dit was geen afscheid van Almere Strand, maar een welkom voor de nieuwe Defqon.1 experience op het Evenemententerrein Biddinghuizen.
Toen ik het festivalterrein op zondag verliet en het zonnetje eindelijk begon te schijnen, vergat ik het slechte weer van de zaterdag en de vrijdagnacht. Het enige wat door mijn hoofd spookte was: Wat was dit vet! Defqon.1 Festival en natuurlijk de Defqon.1 camping; Tot volgend jaar!
Loading ...
